Zapomniane słowa
Przeciętne słowa rządzą jestestwem.
W prozaicznym kobiecym istnieniu
Trudno wykroić poetycką przestrzeń.
Poezja milknie w schematach pragnienia.
Przestałam pragnąć zdobywać światy:
Ludzki i genialny na Parnasie,
Słowa płyną treścią niebogatą,
Ułożyć codzienność z tych słów - da się.
Wymowne słowa poszły w niepamięć,
Nawet sny nieraz miewam milczące.
Zakręt życia, czy pofałdowanie?
Bez szeptów weny ogniem płonących.
Wiele słów odchodzi w zapomnienie -
Niczym ptaki lecące w przestworza -
Lecz nie tracą dawnego znaczenia,
Na dnie wspomnień odnaleźć je można.