Rzecz o tym, czego nam często brak...
Samotność nie bywa przekleństwem
I wielu ludziom się przydarza,
Tchną zapałem samotne wiersze -
Jednoosobowe miraże.
W pojedynkę świat bywa bajką,
Zakwita urodą spełnienia,
Istnienie osobno jest zacne,
Ale braknie w nim dopełnienia.
Lecz czasem
trafia się ściana słów
I twarde ściany w ludzkich sercach,
Egoistyczny i obcy tłum,
Samotność w tłumie to udręka.
Słowa można na żar przełożyć,
Ubarwić wagą jak ziemi ciężar,
Krzykiem lub łzawą ciszą prosić,
Aż w płucach zabraknie powietrza.
Mały ludzki krzyżyk na plecach
Ciąży w pustelni bezradnością,
Ciągnie na dno słów pustych rzeka.
Podzielmy się z ludźmi miłością.
.jpg)
Komentarze
Prześlij komentarz