Wiersz na czasie - o moim drogocennym czasie

 Ludzie! Ja na nic nie mam czasu!

Choć czas mam - jednaki jak wasz!

W kwestii upływu nie mam głosu,

Mój czas beze mnie do przodu gna.

I po dwie rzeczy na raz robię,

Żeby dogonić czas szalony,

Tylko jedno mam z tyłu głowy -

Gdyby tak trafić w nieskończoność!

Ludziom na wszystko czasu starcza,

W noc śpią, w dzień spełniają się w pracy,

Nie muszą chwil gonić uparcie.

Jakim cudem ja mam deficyt?

Jak tu wszystko zrobić o czasie?

Ta myśl nie daje mi spokoju!

Lecz rozciągnąć czasu nie da się,

Coraz trudniej przyszłość dogonić.

Może w miarę upływu życia 

Opanuję czasu sekrety,

Szczęśliwi - ponoć go nie liczą

Lub nauczę się 

"żyć na skróty"!