Nie w pełni i nie do końca

 Niechęć - ze swej natury niechętna

I antypatyczna sama w sobie,

Nie odpychając - umie odepchnąć

Wszystko. Nigdy nie wróży na dwoje.


Niechęć - nie wróży właściwie wcale,

Wyobraźnię ma - by się okopać

Niewidzialnym murem albo ścianą - 

Odrazy i opornego wzroku.


Sama z siebie - zwykle wystarczalna,

W swojej istocie zwinięta w kłębek,

Chwilami dusi za suche gardło,

Podobne do zaciśniętej pięści. 


Człowiek w swojej prywatnej skorupce,

Zamknięty w podwojach własnej ciszy,

Potrafi słowem odepchnąć wszystko.

Czy to dusza,  czy otoczka duszy?


Lecz odległa myśl w głowie pamięta

Życzliwość daną ludzkiej naturze

I poza tą sprawdzoną  otoczką -

Z cichą rozpaczą tęskni do ludzi.






***
Robot stwierdził jednoznacznie:
Zostanę człowiekiem, jeśli zdanie zmieniać zacznę.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Chandra

Nocą....

Sen wieczny

Nie jestem już...

Książka - "Tajemnice życia"

Fortuna