Rzecz o tym, czego nam często brak..

Samotność nie bywa przekleństwem

I wielu ludziom się przydarza,

Tchną zapałem samotne wiersze -

Jednoosobowe miraże.

W pojedynkę świat bywa bajką,

Zakwita urodą spełnienia,

Istnienie osobno jest zacne,

Ale braknie w nim dopełnienia. 

Lecz czasem


trafia się ściana słów

I twarde ściany w ludzkich sercach,

Egoistyczny i obcy tłum,

Samotność w tłumie to udręka. 

Słowa można na żar przełożyć,

Ubarwić wagą jak ziemi ciężar,

Krzykiem lub łzawą ciszą prosić,

Aż w płucach zabraknie powietrza.

Mały ludzki krzyżyk na plecach

Ciąży w pustelni bezradnością,

Ciągnie na dno słów pustych rzeka.


Podzielmy się z ludźmi miłością.




Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Chandra

Nocą....

Sen wieczny

Nie jestem już...

Książka - "Tajemnice życia"

Fortuna