Zapomniane słowa

 Przeciętne słowa rządzą jestestwem.

W prozaicznym kobiecym istnieniu

Trudno wykroić poetycką przestrzeń.

Poezja milknie w schematach pragnienia.

Przestałam pragnąć zdobywać światy:

Ludzki i genialny na Parnasie,

Słowa płyną treścią niebogatą,

Ułożyć codzienność z tych słów - da się. 

Wymowne słowa poszły w niepamięć,

Nawet sny nieraz miewam milczące.

Zakręt życia, czy pofałdowanie?

Bez szeptów weny ogniem płonących.

Wiele słów odchodzi w zapomnienie -

Niczym ptaki lecące w przestworza -

Lecz nie tracą dawnego znaczenia,

Na dnie wspomnień odnaleźć je można.



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Chandra

Sen wieczny

Nocą....

Nie jestem już...

Książka - "Tajemnice życia"

Fortuna